شرکت های بیمه در مقایسه با دیگر موسسات بازرگانی، حضور محسوس تری در مناطق شهری دارند. این شرکت ها در بیشتر شهرهای بزرگ دارای شعبه هستند. در حال حاضر، دفتر مرکزی تمام شرکت های بیمه در تهران است و هر شرکت بسته به میزان فعالیت، یک یا چند شعبه در مرکز هر استان و برخی از شهرستان های آن دارد. اکنون با سازمان کار یک شرکت بیمه آشنا می شوید. «مجمع عمومی» مهم ترین رکن هر شرکت بیمه است. در شرکت بیمه خصوصی، اعضای مجمع عمومی را سهامداران این شرکت تشکیل می دهند. مهم ترین وظایف مجمع عمومی عبارتند از «تعیین خط مشی کلی شرکت، انتخاب مدیرعامل و دیگر اعضای هیات مدیره و رسیدگی به برنامه و تصویب بودجه شرکت.» «هیات مدیره» رکن دوم هر شرکت بیمه است. هیات مدیره نقش مجری تصمیمات مجمع عمومی را دارد. «اجرای مصوبات مجمع عمومی، بررسی و تایید برنامه و بودجه سالانه، تصویب آیین نامه های فنی و تعیین حدود اختیارات واحدهای صدور بیمه نامه و پرداخت خسارت، بررسی و تایید ترازنامه و صورتحساب سود و زیان و تهیه گزارش عملکرد سالانه و ارائه آن برای تصویب به مجمع عمومی» مهم ترین وظایف هیات مدیره در هر شرکت بیمه است. «مدیرعامل» که معمولاً از میان اعضای هیات مدیره انتخاب می شود با داشتن بالاترین مقام اجرایی و اداری شرکت بیمه، امور شرکت را اداره می کند. مهم ترین وظایف مدیرعامل عبارتند از: «اجرای مصوبات مجمع عمومی و هیات مدیره، تعیین برنامه های کاری منطبق با مصوبات مجمع عمومی و هیات مدیره و تهیه و تنظیم بودجه سالانه برای طرح و بررسی در هیات مدیره.»«بازرس قانونی» وظیفه نظارت بر امور مالی و عملیاتی شرکت بیمه و ارائه گزارش به مجمع عمومی را برعهده دارد. بازرس حق دارد از کلیه امور شرکت اطلاع داشته باشد ولی مجاز به دخالت در امور آن نیست.

هر شرکت بیمه می تواند حداکثر سه نوع بیمه یعنی «بیمه اموال»، «بیمه اشخاص» و «بیمه مسوولیت» را عرضه کند. این سه نوع بیمه هریک به نوبه خود چند رشته را شامل می شود. برای مثال بیمه بدنه اتومبیل، بیمه آتش سوزی و بیمه باربری سه رشته اصلی در بیمه اموال هستند. در هر رشته بیمه، شرکت بیمه اصولاً دو نوع فعالیت بیمه گری یعنی «صدور بیمه نامه» و «بررسی و پرداخت خسارت» را انجام می دهد. بیمه نامه را عمدتاً واسطه های شرکت بیمه موسوم به «نماینده بیمه» صادر می کنند. برای مثال در بیمه شخص ثالث تقریباً تمام بیمه نامه ها را نمایندگان صادر می کنند. «دفتر امور شعب و نمایندگان» وظیفه صدور پروانه نمایندگی، تنظیم ضوابط ذی ربط و نظارت بر نحوه فعالیت نماینده را برعهده دارد. هر شعبه شرکت بیمه علاوه بر اینکه خود نیز بیمه نامه صادر می کند با واسطه های بیمه در شهرستان ذی ربط ارتباط کاری دارد. بخش اعظم مراحل کار تصفیه خسارت اعم از بررسی، ارزیابی، پرداخت و تصفیه خسارت را کارشناسان شرکت بیمه انجام می دهند. در این شرکت واحد مربوط به این کار «اداره خسارت» نام دارد. برخی از شرکت های بیمه برای تسهیل کار بیمه گذاران، بررسی و تصفیه خسارت در برخی از رشته ها را به کارشناسان مستقل یعنی ارزیابان خسارت واگذار می کنند. بیمه گذار، بیمه شده یا ذی نفع بیمه نامه ممکن است فرضاً از کار نماینده شرکت بیمه یا مقدار خسارت پرداخت شده رضایت نداشته باشد. در هر شرکت بیمه معمولاً واحد مستقلی، وظیفه رسیدگی به شکایات این اشخاص را برعهده دارد.
از زمان دریافت حق بیمه تا پرداخت خسارت، معمولاً یک فاصله زمانی وجود دارد. شرکت بیمه، وجوه حق بیمه دریافتی را بی استفاده نمی گذارد و آن را در فعالیت های سودآور سرمایه گذاری می کند. چون در برخی از رشته های بیمه مانند بیمه شخص ثالث، این شرکت دچار زیان می شود، سود فعالیت های سرمایه گذاری صرف جبران این خسارات احتمالی و نیز تامین هزینه های پرسنلی و اداری شرکت بیمه می شود. با توجه به اینکه ممکن است خسارت سنگینی رخ دهد و حق بیمه دریافتی باید صرف پرداخت خسارت فوق شود، این سرمایه گذاری در فعالیت هایی مجاز است که وجوه سرمایه گذاری شده و دارایی های حاصل، به سرعت قابل نقد شدن باشد. هر شرکت بیمه با این خطر روبه روست که بسیاری از اموال یا اشخاص بیمه شده همزمان دچار خسارت شوند و شرکت قادر به پرداخت مجموع این خسارات نباشد. نمونه بارز این امر، خسارت ساختمان های مسکونی به علت زلزله است. در صورت وقوع زلزله، ممکن است بسیاری از ساختمان های بیمه شده همزمان خسارت ببینند. شرکت بیمه برای پرهیز از این خطر و در واقع، برای پرهیز از ورشکستگی، قسمتی از خطرات بیمه شده مذکور را نزد ده ها شرکت بیمه داخلی و خارجی دیگر، موسوم به «شرکت بیمه اتکایی» بیمه می کند. در این صورت، شرکت بیمه اول نقش بیمه گذار را دارد و قسمتی از حق بیمه دریافتی را به شرکت های بیمه اتکایی واگذار می کند تا در صورت وقوع خسارت، متناسب با حق بیمه واگذار شده به آن، بخشی از خسارات فوق را جبران کنند. در هر شرکت بیمه، واحد روابط عمومی وجود دارد. روابط عمومی هر سازمان رابط آن سازمان با محیط بیرونی آن است. این محیط بیرونی شامل سازمان های دولتی و خصوصی و عموم مردم است. واحد روابط عمومی پذیرای انتقادها، نظرها و پیشنهادهای مردم درباره شیوه کار شرکت بیمه است. انتظار می رود مردم نقاط ضعف شرکت بیمه را به واحد روابط عمومی آن اعلام کنند تا این واحد، مدیریت عالی شرکت را از این ضعف ها آگاه کند و تصمیم های مناسب برای رفع آنها اتخاذ شود.