شرکت بیمه بر اساس اطلاعاتی که از ما می‌گیرد و دانش و تجربه خود، شرایط بیمه مورد نیاز ما را در سندی به نام «بیمه‌نامه» تنظیم می‌کند و پس از مهر و امضای آن یک نسخه از بیمه‌نامه را در مقابل دریافت حق بیمه به ما می‌دهد.
بیمه‌نامه شامل مشخصات شرکت بیمه و شرایط عمومی و خصوصی است و در هنگام خرید بیمه،مشخصات بیمه‌گذار و خطر یا خطرهایی که بیمه می‌شود را در آن درج می‌کنند. «خطر تحت پوشش» رویدادی است (مثل آتش‌سوزی واحد مسکونی) که با وقوع آن شرکت بیمه باید تعهد خود را انجام دهد.
«شرایط عمومی بیمه‌نامه» برای بیمه‌های مشابه، یکسان است و پشت بیمه‌نامه چاپ می‌شود. در شرایط عمومی، خطرهای بیمه شده،خطرهای استثنا شده، وظایف بیمه‌گذار و «تعهدهای بیمه‌گر» را تعریف می‌کنند و معلوم می‌شود که اگر هرکدام به وظایف خود عمل نکنند چه پیامدی خواهد داشت.
اگر شرکت بیمه و بیمه‌گذار بخواهد توافق خاصی بکنند که در شرایط عمومی پیش بینی نشده است و یا مغایر آن باشد آن را به عنوان «شرایط خصوصی»در بیمه‌نامه درج می‌کنند.
پوشش خطرهای اظافی و نحوه تقسیط حق بیمه از مواردی است که درشرایط خصوصی بیمه‌نامه مشخص می‌شود.
بیشتر بیمه‌نامه‌ها برای یک‌سال تنظیم می‌شود.به طور معمول «اعتبار بیمه‌نامه» از ساعت 24 روزی که بیمه خریده‌ایم یا ساعت 12 روز بعد آغاز می‌شود و سال بعد در همان زمان به پایان می‌رسد.

برگرفته از کتاب چگونه بیمه بخریم؟، غلامعلی ثبات