بیمه نامه‌هایی که شرکت‌های بیمه صادر می‌کنند را می توان بر اساس سه معیار دسته‌بندی کرد:
الف) از نظر محدوده خطر تحت پوشش: طبق این معیار بیمه‌نامه یا «تمام خطر» است یا برای خطرات معین صادر شده است.
اگر بیمه‌نامه تمام خطر باشد به هرعلتی که خسارت وارد شود بیمه‌گر باید آن را جبران کند مگر آنکه در بیمه‌نامه خطر خاصی از تعهد بیمه‌گر استثنا شده باشد.به علاوه ، در بیمه‌نامه تمام خطر، اگر دلیلی برای عدم پرداخت خسارت باشد،بیمه‌گر باید آن را ثابت کند.بر عکس، در بیمه‌نامه با خطرات معین، وظیفه بیمه‌گذار است که ثابت کند خسارت بر اثر خطر تحت پوشش بیمه‌نامه به وجود آمده است.
هرچه بیمه‌نامه خطرهای بیشتری را پوشش دهد کاملتر است و نگرانی ما از اینگونه خطرها کمتر می‌شود،البته حق بیمه بیشتری هم باید بپردازیم
ب)از نظر موضوع مورد بیمه: بیمه‌نامه یا گروهی است یا انفرادی.در بیمه نامه گروهی بیش از یک مورد بیمه با یک بیمه نامه تحت پوشش قرار می‌گیرد.مثل بیمه‌نامه‌ای که یک سازمان برای اتومبیل‌ها یا کارکنانش می‌خرد.به طور معمول شرکت‌های بیمه برای بیمه‌نامه‌های گروهی تخفیف می‌دهند زیرا هزینه‌های اجرایی هر مورد بیمه شده کاهش می‌یابد.
ج)از نظر نحوه صدور: اگر بیمه‌نامه با مراجعه مستقیم به یکی از شعبه‌های شرکت بیمه صادر شود بیمه‌نامه مستقیم است و اگر به واسطه نماینده یا کارگزار خریده شود غیرمستقیم است.