نخستین کاری که شرکت بیمه برای صدور یک بیمه‌نامه باید انجام دهد شناسایی و تعریف دقیق «ریسک» و موضوعی است که می‌خواهد برای آن بیمه‌نامه صادر کند تا در صورت بروز حادثه بتواند تشخیص دهد که جبران خسارتی که پیش آمده است بر عهده اوست.
ریسک،حاصل «شدت» و «احتمال» وقوع حادثه است و با این دوعامل مشخص می‌شود که یک ریسک کوچک است یا بزرگ.
برای مثال،احتمال وقوع حادثه برای اتومبیل بیشتر از هواپیماست ولی اگر برای هواپیما اتفاقی افتد شدت آن خیلی بیشتر از حادثه اتومبیل است.تعداد حوادث و مقدار خسارت ناشی از اتومبیل و هواپیما به ما می‌گوید که ریسک مسافرت با هواپیما کمتر از مسافرت با اتومبیل است.
همین طور اگر تعداد و شدت حوادث قطار را با اتومبیل و هواپیما مقایسه کنیم به این نتیجه می‌رسیم که ریسک مسافرت با قطار از اتومبیل و هواپیما هم کمتر است.
بنابراین هرجا صحبت از ریسک است باید احتمال وقوع حادثه و شدت آن را با هم درنظر بگیریم.
گام دومی که شرکت بیمه باید طی کند محاسبه حق بیمه است.مهم‌ترین ابزاری که برای این کار در اختیار شرکت بیمه است اطلاعات و آمار تعداد و شدت حوادث مشابهی است که در گذشته رخ داده است.به این ترتیب برای شرکت بیمه معلوم می‌شود که به ازای هر مقدار تعهدی که می‌پذیرد چه مقدار حق بیمه باید بگیرد تا بتواند خسارت‌های تحت پوشش بیمه‌نامه‌ها را جبران کند.
وقتی برای خرید بیمه مراجعه می‌کنیم،شرکت بیمه با اطلاعاتی که از ما می‌گیرد معلوم می‌کند که در مقایسه با میانگین حق بیمه‌هایی که قبلا محاسبه کرده است از ما چه مقدار حق بیمه بگیرد.برای نمونه، اگر خانه ما نزدیک پمپ بنزین باشد احتمال اینکه دچار آتش سوزی شود بیشتر است. پس باید برای بیمه آتش‌سوزی آن حق بیمه بیشتری در مقایسه با میانگین حق بیمه منازل مسکونی بپردازیم.
مرحله سوم عملیات شرکت بیمه هنگامی است که حادثه موضوع بیمه رخ دهد و بخواهد خسارت بپردازد.در این مرحله، شرکت بیمه باید علت حادثه و مقدار خسارت را بررسی کند تا بداند که چه مقدار خسارت را به بیمه‌گذار بپردازد.